ไดอารี่ยอดรัก

ฉันเริ่มทวีตมาตั้งแต่ ปลายปี 2009 มาจริงจัง เมษา 2010

วันนี้ฉันอยากเล่าเรื่องเพื่อนfollowers และ following ใน Twitter

ไม่ใช่เพราะฉันอยากแก้ตัวเรื่องเบื่อ Twitter ที่เพิ่งเขียนไปไม่นาน ช่วงนั้นฉันเบื่อข่าวจริงบ้างไม่จริงบ้าง และโดยเฉพาะข่าวการเมือง แต่ตอนนี้ฉันหัดใจวิจารณญานแล้วค่ะ ประหลาดมากในtwitter บางทีไม่สบอารมณ์ ว่ากันท่ามกลาง TL เอ่ยชื่อก็มี แต่ฉันไม่เคยทำเช่นนี้กับใคร  ฉันก็unfollowเลย แบบไม่แคร์ หรือถ้าเค้าเบื่อฉันเค้าก็ unfollow    ฉันก็ไม่แคร์เหมือนกัน ก็มันไม่ชอบไม่อยากเห็นทวีต รำคาญ อันอัน ไปเลย

ฉันก็มี followers Following น่ารักๆมากค่ะ ถึงความคิดเห็นจะไม่ตรงกัน แต่ก็ไร้พิษภัย  เคารพสิทธิ์ของกันและกัน เค้าเหล่านี้ฉันคัดสรรของฉันเก็บไว้อย่างดี ดูพวกเค้าเอาใจใส่ฉันดีด้วยให้คำปรีกษาบ้างฉันก็นำไป รวมทั้งก็มาปรึกษาบ้างอะไรบ้างกัน ฉันก็ให้คำแนะนำทำได้เท่าที่จะทำ แต่ รู้สึกเป็นเกียรติยิ่ง Followers  Following ที่น่ารักเหล่านี้ ที่สำคัญกลายพวกเค้ากลายเป็นเพื่อนที่ฉันสมควรเขียนถึง ในไดอารี่ยอดรัก อยากยกย่องพวกเค้า เพราะทุกคนเหล่านี้น่ารัก  มีทั้งเป็นพี่ชาย พี่สาว และ น้องชาย น้องสาว พวกเรามักจะคุยเรื่องต่างๆทั้งมีสาระและไม่มีสาระ แต่ไร้สาระมาก คริคริ ชนิดถูกคอกันเลยหละ มันคลายเครียดนะ ก็เครียดมาทั้งวัน เราก็เล่นกันดีหว่า ฉันยอมรับทิ้ง Twitter ไม่ลงด้วยประการฉะนี้ ตอนนี้ฉันก็เริ่มเขียนถึงเขาแต่ละคน แต่ต้องตอนมี มู๊ดจะเขียนนะคะ เชิญไปอ่านได้นะคะ ตรงแถบหน้าแรก เรื่อง “เกี่ยวกันเพื่อน”

บางวันนะคะ ก็อยากทวีต บางวันก็ไม่อยาก แต่อย่ามาหาว่าฉันรวนเรน๊ะ มันดีตรงระบายๆออกมาเรื่องโลกแห่งความจริง มันเป็นความคุ้นเคย ที่ต้องมาทวีต คิดถึงพวกเค้ากันคะ แต่อยากทวีต ก็ทวีตพอเหมาะพอควร จดจำสิ่งดีๆ สิ่งไม่ดีก็ลืมทิ้งมันใน Time Line เหมือนน้ำไหล ไม่หวลกลับค่ะ

ชีวิตก็มีแค่นี้ ตักตวงแต่ความสุข สิ่งไม่ดี เลวร้าย ก็ลืมมันไป อย่าไปจดจำ ไม่ตึงและไม่หย่อน ดำรงค์ชีวิตอย่างมีคุณภาพ ใช้สอยอย่างประหยัด ดูพรเบาทสมเด็จพรพเจ้าอยู่หัวของเราเป็นตัวอย่างที่ดีซืค่ะ

รัก Followers และ Following ของฉัน

ยอด