12 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 (ค.ศ. 1874) – พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงประกาศในที่ประชุมคณะที่ปรึกษาราชการแผ่นดินว่าจะให้มีการเลิกทาส


การเลิกทาส

พระบาทมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นว่าระบบทาสของไทยในขณะนั้นเป็นเครื่องถ่วงความเจริญของบ้านเมือง ทั้งนี้เพราะบรรดาชาติตะวันตกกำลังตื่นตัวในเรื่องสิทธิเสรีภาพ จึงมองเห็นว่าการมีทาสเป็นการแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างมนุษย์ด้วยกัน นอกจากนี้ยังทำให้คนไทยไม่รู้จักหาทางประกอบอาชีพให้ดียิ่งขึ้น เพราะมีทางที่จะขายตนเอง ลูก ภรรยา เป็นทาสได้ ดังนั้น จึงทรงดำเนินการเลิกทาส โดยมีพระบรมราชโองการให้ตรา  “พระราชบัญญัติเกษียณอายุลูกทาสลูกไทย” ขึ้นใน พ. ศ. ๒๔๑๗ เพื่อกำหนดอายุลูกทาสให้อิสระหรือพ้นจากการเป็นทาสเมื่ออายุ ๒๑ ปี โดยเริ่มจากลูกทาสที่เกิดในปี พ. ศ. ๒๔๑๑ ที่พระองค์ขึ้นครองราชย์สมบัติ การดำเนินการในเรื่องนี้ได้กระทำอย่างค่อยเป็นค่อยไป จนกระทั่งในปี พ. ศ. ๒๔๔๘ จึงโปรดให้ตรา พระราชบัญญัติทาส ร.ศ.๑๒๔ ขึ้นบังคับทั่วประเทศ โดยมีสาระสำคัญห้ามซื้อขายคนลงเป็นทาสโดยเด็ดขาด การเลิกทาสในครั้งนี้พระบาทมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเผชิญกับอุปสรรคต่างๆ ทั้งนายเงินและตัวทาสเอง แต่การเลิกทาสของพระองค์ก็เป็นไปอย่างสงบ ซึ่งเป็นที่ยกย่องของชาวไทยและชาวต่างชาติ

โฆษณา